Geplaatst op 7 Reacties

Vriendjes

Vandaag zet ik mijn lieve hondenmaatje Hobey in the picture. Hij is een kooikerhondje en is elf jaar oud,maar dat zie je niet aan hem.

Geplaatst op 2 Reacties

Speciale tekening

🇾🇪 Hoi vrienden, hopelijk is iedereen in orde. Ik kom net terug uit het bos waar ik met mijn mens en mijn hondenvrienden was. Het was heel leuk. We hebben verstoppertje gespeeld, maar mijn hondenvrienden konden me niet vinden, volgens mij was er iets niet in orde met hun neusjes. Daarna heb ik een tekening gemaakt in het zand speciaal voor alle mensen die zo goed voor ons zorgen tijdens de corona crisis, en daarna heb ik nog een beetje gemediteerd terwijl ik naar de vogeltjes luisterde. Mijn mens heeft een filmpje gemaakt toen ik verstoppertje speelde met mijn hondenvrienden, die staat helemaal onderaan.

🇬🇧 Hi friends, hopefully everyone is doing fine. I just came back from the forest where I spend some time with my human and my dog friends. It was very nice. We played hide and seek, but my dogfriends could not find me, I think something was wrong with their noses. Then I made a drawing in the sand especially for all the people who take such good care of us during the corona crisis, and after that I meditated a little bit while listening to the birds. My human made live footage of me playing hide and seek with my dogfriends, see below.

Geplaatst op 4 Reacties

Eerste stapjes

🇾🇪 Vandaag is Sproks mitella verwijderd. De kneuzing van zijn arm is zo goed als genezen, en nu hij beide armen weer kan gebruiken, kon hij niet wachten om voorzichtig weer te gaan lopen met zijn krukken. Zijn hondenvriend Hobey was in de buurt voor het geval hij zou vallen. Tijdens het oefenen kreeg hij onverwachts bezoek. Snow, Crosus en Daffy kwamen even kijken hoe het met hem ging. Ze waren erg blij om hem te zien lopen.

🇬🇧 Today Sproks mitella was removed. The bruising of his arm is as good as healed, and now that he can use both of his arms again, he could’t wait to carefully start walking again with his crutches. His dog friend Hobey was close by in case he should fall. While practicing, he had some unexpected visitors. Snow, Crosus and Daffy came to check up on him. They were very happy to see he was able to walk a bit by himself again.

Geplaatst op 4 Reacties

Een wandeling met onze hondenvrienden

🇾🇪 Vandaag hebben we met onze hondenvrienden gewandeld. Ons mens ging mee om foto’s te maken. Het was een heerlijke wandeling. We hebben erg genoten van de mooie uitzichten over het meer. We zijn zelfs in een boom geklommen om het goed te kunnen zien. Dat was best een zware klim, maar het was het waard. Onze hondenvrienden waren niet zo geïnteresseerd in de uitzichten. Onze vriendin Lana vond stokken veel interessanter en Hobey was druk bezig met het zoeken naar schatten in de grond. Maar dat gaf niet, ze waren toch goed gezelschap.

🇬🇧 Today we took a walk with our dog friends. Our human went along to take pictures. It was a wonderful walk. We enjoyed the beautiful views of the lake. We even climbed a tree so we could see it well. That was quite a tough climb, but definitely worth it. Our dog friends were not that interested in the views. Our friend Lana found sticks much more interesting and Hobey was busy looking for treasures in the ground. But that didn’t matter, they were good company anyway.

Geplaatst op 1 Reactie

Hakkie, takkie, weg zakkie!

Gisteren kwam ik buiten een buurtbewoonster tegen met haar drie teckeltjes, of …
Eén, twee…huh? Waar was nummer drie gebleven?
Haar jongste teckel, Bram, bleek de laatste weken kuren te hebben. Hij is niet zo lang geleden gecastreerd en sindsdien is hij nogal uit zijn hum.
Nu worden reuen over het algemeen juist een stuk rustiger na een castratie, maar nee, Bram niet. Hij luistert niet meer en is vervelend en snauwerig tegen andere hondjes. Arme Bram, dacht ik. Hij voelt zich vast aangetast in zijn mannelijkheid.

Mijn hond Hobey moest het afgelopen zomer ook ondergaan. Hij zat zichzelf zo verschrikkelijk in de weg. Hij had geen rust meer in zijn kont, maakte ruzie en steeds vaker lag hij hevig te trillen en te piepen, zo zielig.
Hij ontsnapte meerdere malen uit de tuin. Dan ging hij verlangend voor de deur van een buurhondje (lees: lekker teefje) zitten, om haar en haar baasjes, zijn meest verleidelijke serenade te brengen. Jankend als een wolf, zong hij om hun aandacht.
Hij presteerde het zelfs om bijna de plas over te zwemmen, waaraan wij wonen, omdat aan de overkant een hondje (lees: nog lekkerder teefje) werd uitgelaten. We moesten hem met ons bootje achterna varen om hem uit het water te vissen. Dat was wel zo’n beetje de druppel dus HAKKIE, TAKKIE, WEG ZAKKIE!
Nu is hij rustig en gehoorzaam. Hij kan weer al zijn aandacht besteden aan het sjouwen met stokken, het speuren naar konijntjes en het apporteren van ballen. Zijn eigen ballen zijn al lang vergeten…

Niet veel later kwamen we haar weer tegen, deze keer met Bram. Met enige terughoudendheid liet ik Hobey naar hem toegaan en wat er toen gebeurde, was zo grappig. Het vroeg gewoon om een menselijke interpretatie.

‘Hé Bram. Hoe gaat het?’ vroeg Hobey, terwijl hij kwispelend dichterbij kwam.
‘Klote,’ zei Bram verdrietig. ‘Ze hebben m’n ballen weggehaald. Ik voel me net een mietje.’
Hobey stak zijn neus in zijn oor. ‘Ach wat vervelend voor je. Ik weet wat het is. Ik heb ook geen ballen meer.’
‘Echt waar?’ zei Bram. Zijn staart zwaaide voorzichtig heen en weer.
‘Ja, echt. Je bent niet de enige en het went vanzelf.’ Hobey haalde zijn neus uit zijn oor en stak zijn poot naar hem uit. ‘Kop op, joh.’
‘Maar ik ben verminkt.’
Hobey keek onder zijn buik. ‘Je ziet er bijna niets van.’
‘Echt niet?’ vroeg Bram.
Hobey bekeek en besnuffelde zijn litteken. ‘Nee, echt niet.’
Bram was opgelucht. Misschien viel het dan toch allemaal mee.
‘Volgende keer weer spelen?’ vroeg Hobey, die weer zijn poot naar hem uitstak.
‘Doen we!’

Copyright: S. van Deudekom